میوم توده های کوچک و بزرگی هستند که در بخش های مختلف رحم شکل می گیرند، میوم فیبروم های رحمی هستند که اندازه، تعداد، محل قرارگیری، شدت و علائم متفاوتی دارند.
پزشکان می توانند با انجام سونوگرافی شکمی یا واژینال موقعیت میوم ها را مشخص کرده و یا برای تشخیص دقیق تر از آزمایش خون، ام آر آی یا هیستروسکوپی استفاده می کنند.
در ادامه با توجه به شرایط بیمار و علائمی که بروز پیدا می کند درمان های دارویی تخصصی و حتی جراحی را برای میوم انجام می دهند.
میوم رحم چیست؟
میوم رحم توده های خوش خیم و غیر سرطانی هستند که معمولاً در عضله دیواره رحم رشد می کنند، میوم توده های بسیار شایعی هستند که در سنین ۳۰ تا ۵۰ سال به ویژه در دوره باروری زنان در رحم دیده میشود.
علت ایجاد میوم معمولاً تغییر در میزان هورمون های جنسی مثل استروژن و پروژسترون است، البته عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی در تشکیل میوم رحم نقش بسیار مهمی دارد.
نکته ای که در مورد میوم وجود دارد این است که بر اساس قرارگیری این توده ها میومی که در داخل دیواره رحم تشکیل میشود را اینترامورال می گویند.
میوم زیرمخاطی سبب افزایش خونریزی شدید و گاهاً ناباروری میشود. در حالی که میوم زیر سروزی سبب اعمال فشار روی مثانه و روده خواهد شد.
میوم پایه دار، نوع دیگری از میوم ها هستند که مشابه با موارد دیگر در بافت رحم رشد می کنند.
علائم میوم رحم

در صورتی که مبتلا به میوم رحم باشید علائم زیر را خواهید داشت:
خونریزی شدید قاعدگی
شایع ترین علائمی که مبتلایان به فیبروم رحم تجربه می کنند اختلالات قاعدگی است، این عارضه می تواند به شکل خونریزی های شدید یا طولانی مدت پدیدار شود یا فرد دچار لکه بینی بین قاعدگی شود.
کسانی که به میوم مبتلا هستند اغلب از قاعدگی های دردناک شکایت می کنند و ممکن است دچار کم خونی، خستگی، رنگ پریدگی یا تنگی نفس میشوند.
درد لگن و کمر
درد لگن و درد کمر از نشانه های مهم میوم رحم است، این افراد با وجود این توده ها درد و یا سنگینی پایین شکم را تجربه کرده که ممکن است حتی در کمر یا پاها نیز حس شود.
این افراد در هر بار نزدیکی کردن دردی را متحمل میشوند که می تواند رابطه را سخت و ناخوشایند کند.
نازایی یا سقط
بر اثر رشد و حضور میوم رحم امکان ناباروری و سقط جنین نیز وجود دارد، پزشکان بر این باورند که نوع خاصی از میوم ها مثل زیرمخاطی می تواند سبب ایجاد ناباروری شود.
بزرگ شدن شکم
ابتلا به میوم ها بزرگ یا حضور تعداد زیادی از آنها در رحم می تواند سبب بزرگ تر شدن شکم شود، معمولا میوم زیرسروزی به سمت بیرون رحم رشد می کند و به مرور زمان و ظرف چند ماه ممکن است رشد و بزرگ شدن تدریجی شکم را تجربه کنید.
چه زمانی درمان میوم ضروری است؟
برای درمان میوم رحم همیشه نباید نگران باشید یا عجله کنید، برخی از انواع میوم ها هیچ نوع خطری برای سلامتی ندارند و نیاز به درمان هم نخواهند داشت.
در صورتی که با ابتلا به میوم شرایط غیر عادی را تجربه می کنید باید درمان لازم سریعاً انجام شود.
پزشکان معتقدند که خونریزی های غیر طبیعی و شدید می تواند شرایط بسیار بحرانی را برای بدن ایجاد کند و باید این افراد با وجود میوم و خونریزی های طولانی و شدید سریعاً تحت درمان قرار بگیرند.
وجود درد یا فشار قابل توجه باعث میشود تا افراد از شرایط طبیعی زندگی دور شده و با مشکلات مختلف مواجه میشوند.
این افراد نیز باید در صورت درد مداوم لگن و شکم به پزشک مراجعه نمایند.
اگر با پیگیری روند رشد میوم متوجه میشوید که رشد سریع اما تدریجی دارد و به مرور بزرگ شدن شکم اتفاق می افتد باید هرچه سریع تر برای درمان و خارج کردن آن اقدامات لازم صورت پذیرد.
اگر رشد میوم ها باعث فشار بر روی اندام های مجاور میشود یا فرد دچار اختلال در باروری میشود باید فوراً برای درمان میوم رحم اقدام کنند.
روشهای درمان میوم رحم
اگر پزشک حضور توده های خوشخیم میوم را در رحم تایید کند توصیه میشود که بانوان هرچه سریع تر مراحل درمان را شروع کنند.
راهکارهای متفاوتی برای درمان میوم رحم وجود دارد که توصیه میشود تحت نظارت پزشک متخصص و باتجربه ای مانند دکتر بهناز نوری با توجه به شرایط موجود بهترین اقدام درمانی را انجام دهید.
درمان دارویی میوم رحم
درمان دارویی یکی از ساده ترین راهکارها برای بهبود میوم و کنترل علائم ناشی از آن است داروها به حذف کامل میوم کمکی نمی کنند اما برای کاهش و رفع علائم این عارضه موثر و مفید هستند.
در این مورد پزشک از داروهای ضد خونریزی، پروژسترون یا قرص های هورمونی استفاده می کنند و اگر بیمار درد داشته باشد مسکن های مناسب برای آنها تجویز خواهد شد.
آنتاگونیست های GNRH دسته دیگری از داروها هستند که با هدف کوچک کردن موقت میوم برای بیمار تجویز میشوند، همچنین این افراد باید درمان تخصصی برای رفع کم خونی را انجام دهند.
درمان جراحی میوم رحم
اگر میوم شدید یا بزرگ باشد قطعاً درمان دارویی برای آن مناسب نیست، اما پزشکان سعی می کنند از روش های کم تهاجم برای درمان میوم استفاده کنند.
در این مورد پزشکان میوکتومی را انجام می دهند تا بتوانند تنها با برداشت میوم ها بافت و ساختار رحم را حفظ کنند.
این روش برای کسانی مناسب است که در آینده قصد بارداری دارند، اگر شدت و وخامت میوم بسیار زیاد باشد برای درمان قطعی پزشک اقدام به انجام جراحی هیستروسکوپی می کند و با برداشت رحم درمان قطعی رقم می خورد، این روش برای بانوانی که قصد بارداری ندارند مناسب است.
درمان میوم با لاپاراسکوپی
درمان میوم رحم با روش لاپاراسکوپی یکی از بهترین اقداماتی است که پزشکان انجام می دهند، لاپاراسکوپی نوعی جراحی بسته است که در شرایط کاملاً ایمن و بدون نیاز به برش های گسترده در شکم انجام میشود.
پزشکان می توانند با انجام لاپاراسکوپی ضمن کمترین میزان عوارض احتمالی میوم ها را خارج کرده و شرایط بهتری را برای بیماران خود رقم می زنند.
آیا درمان میوم بدون جراحی امکانپذیر است؟

در بسیاری از موارد برای درمان میوم پزشکان از روش های غیر جراحی استفاده می کنند، زیرا معتقدند که در اکثر مواقع میوم با راهکارهای ساده تر و بدون جراحی قابلیت درمان دارد.
اگر میوم بسیار کوچک باشد و علائمی نداشته باشد نیاز به درمان جراحی ندارد.
اگر عدم رشد میوم ها تایید شود با انجام سونوگرافی های ۶ تا ۱۲ ماهه می توان وضعیت آنها را پایش نمود و بدون دارو و جراحی از سلامت رحم مراقبت کرد.
در مواردی که پزشک برای درمان میوم جراحی را لازم نمی داند از روش های خاصی مانند هایفوتراپی استفاده می کنند که با امواج متمرکز بدون برش، بیهوشی و با دوره نقاهت کوتاه می توانند نوع خاصی از میوم ها را درمان کنند.
بهترین روش درمان میوم برای شما کدام است؟
تمامی روش هایی که برای درمان میوم انجام میشود در جایگاه خود و مطابق با شرایط بیماران بهترین گزینه درمانی محسوب میشود.
اگر میوم ها بسیار کوچک باشند و علائمی نداشته باشند نیاز به درمان خاصی ندارند. اما اگر بزرگ نشوند اما خونریزی شدید ایجاد کند بهترین گزینه درمانی مصرف دارو برای کنترل شرایط است.
زمانی که میوم باعث بزرگی شکم یا فشار لگنی میشود باز هم جراحی گزینه درمانی مناسبی نیست و در این مورد پزشکان هایفوتراپی و آمبولیزاسیون شریان رحم را مناسب می دانند.
با این حال اگر تمایل دارید در کنار درمان میوم ها بافت رحم را حفظ کنید تا در آینده بارداری را تجربه کنید جراحی میومکتومی بهترین اقدام است.
اگر شرایط بیماران بسیار خطرناک و جدی باشد پزشکان برای حفظ سلامت بیمار چاره ای جز انجام جراحی هیسترکتومی ندارند.