درمان چسبندگی لگن

چسبندگی لگن یکی از مشکلاتی است که می تواند رحم، تخمدان ها، لوله های فالوپ و حتی روده ها را درگیر کند.

پزشکان و متخصصان معتقدند که این عارضه با علائم و شدت متفاوتی اتفاق می افتد اما در نهایت همه بیماران باید پروسه درمان چسبندگی لگن را مطابق با خواست پزشک پیش ببرند.

پزشکانی که در حوزه درمان بیماری های زنان فعالیت می کنند با توجه به چسبندگی و خطرات و عوارض آن برای بیماران درمان های متعدد را در نظر می گیرند تا علاوه بر برطرف کردن عوارض بیماری به حفظ سلامت و ساختار رحم کمک کنند.

منظور از چسبندگی لگن چیست؟

بسیاری از افراد بدون اینکه متوجه شوند شرایط غیرطبیعی را تجربه کرده و بعد از مراجعه به پزشک متوجه می‌شوند که دچار چسبندگی لگن هستند.

چسبندگی لگن به این معناست که اندام های داخل لگن که باید آزادانه حرکت کنند به طور غیر طبیعی به هم چسبیده و به نوعی می توان گفت که نوارهایی از بافت های فیبری و اسکار بین اندام های لگنی تشکیل می شود.

مهمترین مشکلی که ممکن است با چسبندگی لگن اتفاق بیفتد، دردهای مزمن و شدید می باشد که می تواند با گسترش آسیب روال طبیعی زندگی فرد را مختل کند.

نکته قابل توجه این است برخی از بیماران با شدیدترین حالت دچار درد در شرایط متفاوت می‌شوند.

برخی ممکن است هیچ علائمی تجربه نکنند و این مسئله می تواند خطرناک باشد.

چسبندگی لگن یک عارضه پیشرونده خواهد بود، متاسفانه چسبندگی لگن خود به خود از بین نمی رود بلکه این افراد باید به محض مشاهده علائم غیر طبیعی به پزشک مراجعه کرده تا با تشخیص زود هنگام آن درمان سریع صورت پذیرد.

علت ایجاد چسبندگی لگن چیست؟

یکی از مهمترین سوالاتی که ذهن افراد مبتلا به چسبندگی رحم مشغول می کند این است که چنین عارضه ای چرا و به چه علت برای آنها اتفاق افتاده است.

در ادامه مهمترین علل موثر بر چسبندگی لگن را بررسی خواهیم کرد.

جراحی‌های لگنی و شکمی

یکی از مهمترین و شایع ترین علل ایجاد چسبندگی لگن جراحی هایی است که با اهداف درمان یا زایمان انجام می‌شود.

حین جراحی برشی که در بافت های شکمی اتفاق می افتد سبب بروز خونریزی و التهاب می شود در نتیجه سطح اندام ها خشک یا تحریک می‌شوند.

بدن برای اینکه بتواند بافت آسیب دیده را ترمیم کند، فیبرین یا بافت اسکار می سازد.

اگر روند ترمیم به کندی پیش برود و اقدامی برای تسریع بهبودی حاصل نشود احتمال بروز چسبندگی بسیار زیاد است.

از جمله جراحی هایی که شانس ابتلا به چسبندگی رحم را افزایش می دهند شامل سزارین، جراحی آندومتریوز، جراحی میوم و جراحی کیست تخمدان است.

حتی در موارد خاصی بعد انجام جراحی در روده و آپاندیس ممکن است چسبندگی لگن اتفاق بیفتد.

آندومتریوز

یکی از مهمترین دلایل ایجاد چسبندگی های شدید در لگن بیماری آندومتریوز است.

این عارضه زمانی اتفاق می افتد که بافت مشابه دیواره داخلی رحم به خارج از رحم انتقال پیدا کرده و رشد خود را در جای نامناسبی شروع می کند.

باعث می‌شود تا رحم هر ماه در هر چرخه قاعدگی دچار التهاب و خونریزی شدید شود.

التهاب مزمن اغلب ناشی از وجود اسکار و چسبندگی های شدید در رحم است، این عارضه می تواند بسیار شدید و عود کننده باشد که اغلب با درد غیر قابل تحملی همراه است.

عفونت های لگنی

یکی از شایع ترین علل ایجاد چسبندگی در لگن عفونت هایی است که برای درمان آن اقدام موثری صورت نگرفته است.

حتی اگر عفونت ها دیر درمان شود شانس ایجاد چسبندگی رحم را افزایش می دهد.

مهمترین علت ایجاد عفونت در بدن می تواند زایمان یا سقط باشد، البته بیماری های مقاربتی مثل سوزاک و کلامیدیا احتمال عفونت گسترده را افزایش داده و شانس چسبندگی رحم را چندین برابر افزایش می دهد.

عفونت های شدید و گسترده ای که در ناحیه لگن اتفاق می افتد سبب بروز التهابات شدید می‌شود.

ترمیم ناقص در نهایت باعث چسبندگی شده و عوارض و عواقب آن را به وجود می آورد.

خونریزی داخل لگن

اگر بر اثر پارگی کیست تخمدان، بارداری خارج از رحم یا ضربات شدید به شکم خونریزی داخل لگن اتفاق بیفتد، احتمالاً چنین عارضه ای به چسبندگی لگن تبدیل می‌شود.

خون مثل یک چسب طبیعی عمل می‌کند و باقی‌ماندن آن در بافت لگن سبب اتصال اندام ها به یکدیگر می‌شود.

عوامل فردی و زمینه ای

یکی از عوامل تاثیرگذار بروز چسبندگی لگن، سابقه چندین جراحی شکمی است.

البته کسانی که سیستم ایمنی بیش فعال دارند یا ترمیم زخم ها به صورت غیر طبیعی کند است ممکن است در معرض چسبندگی های لگن قرار بگیرند.

ناگفته نماند که عادت غلطی مثل سیگار کشیدن احتمال بروز چنین آسیبی را افزایش می دهد.

صفر تا صد علائم چسبندگی لگن

بسیاری از کسانی که به چسبندگی لگن مبتلا هستند گاهی هیچ نوع علائم غیر طبیعی تجربه نمی کنند و ممکن است چسبندگی را به صورت اتفاقی در چکاپ ها یا بررسی های لگنی متوجه شوند.

حدوداً ۳۰ تا ۴۰ درصد افرادی که به آندومتریوز مبتلا هستند گاهی علائم بسیار خفیف است یا علائم خاصه متوجه نمی‌شوند و نهایتاً بر اثر گسترش بیماری با علائم ناگهانی و حاد مواجه خواهند شد.

درصد زیادی از افراد اولین نشانه چسبندگی لگن را به صورت دردهای مبهم و کششی حس می کنند به گونه ای که ممکن است درد در یک سمت شکم احساس شود یا گاهی در دوره موقتی است.

درد ناشی از چسبندگی لگن معمولاً هنگام قاعدگی، بعد از ایستادن های طولانی مدت و یا بعد از رابطه جنسی شدت پیدا می کند.

چسبندگی لگن عادات قاعدگی بانوان را تغییر می دهد.

به گونه ای که این افراد در این تایم محدود دردهای شدیدی را تجربه کرده و یا اینکه حس فشار و سنگینی در لگن باعث نگرانی و آزار آنها میشود.

درد هنگام رابطه جنسی با وجود چسبندگی چندان دور از انتظار نیست.

این افراد معمولاً دردهای عمیق حس می‌کنند و ممکن است حتی تا ساعت ها بعد از رابطه درد باقی بماند.

گاهی اوقات افراد بعد از تلاش برای بارداری با ناباروری مواجه شده و به موفقیت نمی رسند.

معمولا چسبندگی می تواند سبب انسداد یا پیچ خوردگی لوله های فالوپ شود و یا اینکه روند حرکت تخمک ها را مختل می کند.

هر عاملی که مانع از رسیدن تخمک و اسپرم شود سبب ناباروری خواهد شد که می توان یکی از علائم مهم چسبندگی را ناباروری دانست.

چسبندگی در ناحیه لگن گاهاً باعث علائم گوارشی میشود و روده را درگیر می کند.

نفخ شدید و مداوم، یبوست، درد شکم بعد از غذا و حس کشش هنگام دفع می تواند از علائم مهم چسبندگی لگن باشد.

ناگفته نماند اگر چسبندگی لگن مثانه را درگیر کند افراد دچار تکرر ادرار، دردهای لگنی هنگام ادرار یا حس تخلیه ناقص مثانه می‌شوند.

از علائم عمومی و مهم چسبندگی لگن باید به خستگی مداوم، افسردگی و اضطراب ناشی از درد و یا اختلال خواب اشاره کرد.

روش‌ های درمان چسبندگی لگن

چسبندگی با هر شدت و هر نوع علائمی که اتفاق بیفتد، باید هر چه سریع تر درمان شود.

در غیر این صورت این بیماری پیشرونده می تواند آسیب های بسیار جزئی به سلامت و عملکرد اندام های لگنی وارد کند.

درمان دارویی چسبندگی لگن

یکی از مهمترین اقدامات درمانی برای کنترل علائم بیماری تجویز داروهایی است که با هدف کاهش درد، کاهش التهاب و بهبود وضعیت بیمار مورد استفاده قرار می گیرند.

این داروها درمان قطعی چسبندگی لگن نیست اما برای اینکه بیمار بتواند شرایط بهتر و پایداری را تجربه کند مصرف این داروها مناسب است.

این داروها شامل مسکن ها، داروهای هورمونی و شل کننده های عضلانی هستند.

پزشکان گاهی داروهای مختص درد عصبی را تجویز می کنند که می تواند برای دردهای مقاوم موثر باشد.

درمان چسبندگی لگن با لاپاراسکوپی

یکی از بهترین گزینه های درمانی برای بهبود چسبندگی لگن جراحی لاپاراسکوپی است.

این جراحی کم تهاجم با استفاده از چند برش بسیار کوچک انجام شده و با استفاده از دوربین ظریف پزشک می تواند تصاویر واضح را مشاهده نموده و همزمان آزادسازی دقیق چسبندگی ها انجام می‌شود.

لاپاراسکوپی به عنوان یک روش درمانی موثر برای چسبندگی لگن به بهبود دردهای لگنی کمک کرده و شانس بارداری را افزایش می دهد.

ضمن اینکه بیماران سریع‌تر بهبود پیدا می کنند و درگیر عوارض و معایب احتمالی جراحی پرتهاجم نخواهند شد.

دکتر بهناز نوری با بهره‌گیری از تکنیک‌های پیشرفته لاپاراسکوپی، آزادسازی دقیق چسبندگی‌ها را با حداقل آسیب بافتی انجام می‌دهند.

راه های پیشگیری از چسبندگی لگن

برای جلوگیری از چسبندگی لگن و به خطر افتادن سلامت سایر اندام ها باید جراحی های ضروری را تحت نظارت پزشکانی انجام دهید که از مهارت بالا برخوردار هستند تا کمترین میزان آسیب بافتی را تجربه کنید.

ترجیحاً برای جراحی های مختلف روش لاپاراسکوپی را ان99جام دهید و در صورت امکان از ژل های ضد چسبندگی و ورق های محافظ استفاده کنید.

توصیه می‌شود مراقبت های بعد از جراحی را جدی دانسته و با استراحت مناسب، انجام فیزیوتراپی لگن و پیشگیری از عفونت احتمال بروز چسبندگی را کاهش دهید.

بهتر است که سبک زندگی ضد التهاب داشته باشید، مواد غذایی ضد التهاب را مصرف کنید و تحرک و ورزش منظم داشته باشید.

ضمن اینکه باید سریعاً اقدام به درمان اندومتریوز کنید و با ترک سیگار به ترمیم سریع تر بافت ها کمک کنید.